Podtypy kliniczne zaburzeń przetwarzania słuchowego

Wyróżnia się trzy podtypy kliniczne APD: zaburzenia uwagi słuchowej i rozumienia mowy w hałasie, zaburzenia fonologiczne i percepcji czasowych aspektów dźwięku oraz zaburzenia wymiany informacji słuchowej pomiędzy półkulami mózgu.Każdy z tych podtypów różni się występującymi trudnościami. Do prawidłowego zaprogramowania terapii, niezbędne jest więc jego określenie.

Zaburzenia uwagi słuchowej (auditory attention deficit) to podtyp, który charakteryzuje się występowaniem dużych trudności w rozumieniu mowy w hałasie. Obserwuje się tu trudności z utrzymaniem uwagi, impulsywność oraz zaburzoną krótkotrwałą pamięć słuchową. Uczniowie z trudnościami tego typu powinni zajmować miejsca w pierwszych ławkach.

Zaburzenia słyszenia na poziomie fonologicznym (decoding deficit) są klasyczną postacią centralnych zaburzeń słuchu. Charakteryzują się one zaburzeniami identyfikacji, różnicowania oraz zapamiętywania cech akustycznych fonemów (głosek) oraz trudnościami w rozumieniu mowy w hałasie, wynikających z nieprawidłowej percepcji wysokości dźwięku. Często współwystępują tu wady wymowy oraz trudności z nauką czytania i pisania. Za przyczynę tego typu zaburzeń przyjmuje się nieprawidłowe funkcjonowanie struktur neuronalnych w lewym płacie skroniowym.

Zaburzenia integracji (integration deficit), wynikają z zaburzeń wymiany informacji słuchowej pomiędzy półkulami mózgu przez ciało modzelowate. Występują tu trudności z zadaniami wymagającymi dobrej współpracy międzypółkulowej m.in.: uwagą i lateralizacją słuchową, rozumieniem ze słuchu, pisaniem, czytaniem, rysowaniem, tańcem oraz wykorzystywaniem prozodycznych cech mowy. Często rehabilitowane są metodą integracji sensorycznej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *